Paul Pleijsier | Gitarist

Blog

  • John C. Williams speelt Sor

    John C. Williams, de grote gitarist, wordt op 24 april a.s. 84 jaar. Hij brengt nog immer albums uit. Niet meer bij Sony, maar al jaren in eigen beheer. Wist je dat hij in zijn na-carrière al bijna 100 stukken van eigen hand heeft uitgebracht? Ik heb ze bijeen gezet in de Spotify-playlist John C. Williams, collected compositions for guitar. Ik heb al zitten luisteren of er misschien nog een juweeltje tussen zit. Enerzijds vind ik het geweldig dat John zo prolific componeert, anderszijds doen die stukken een beetje afbreuk aan de bovenmenselijke reputatie die hij had, althans bij mij.

    Op zijn meest recente album ‘Paseo’ (2023) speelt John naast drie eigen stukken ook een aantal oude favorieten. Wat mijn aandacht trok was een stuk van Sor. Nee, geen onbekend concertwerk (waarvan er nog genoeg zijn), maar ‘gewoon’ de Mozart-variaties. Laten we eens luisteren. Zal de gerijpte John nog uit een nieuw vaatje tappen?

    (meer…)

  • Plaats hieronder je commentaar op het concert!

    Beste bezoeker van mijn 2 concerten op 22-10 2024 in OPEN te Delft,

    Wat vond je ervan? Plaats een commentaar (zie hieronder), en druk op “toevoegen”, klaar. Dank je!

    Pro memori: ik speelde de volgende stukken:

    Prelude BWV 846 (J.S. Bach); Canarios (Gaspar Sanz); E-Type (PP); La Madrugada (Jerry Reed); The Claw (Jerry Reed); Moderato in d en in D (Sor); Paradise Now (PP); Penny Lane (Beatles); 144 (PP); Schommel (lied); Duif (lied); De eenzame reiziger (PP); Radiator (lied); Mysterious Habitats (Dušan Bogdanović); Op de dag dat ik doodga (lied); Lady Madonna (Beatles).

  • Geen apoyando, hoe dan wel?

    ACHTUNG: verouderd standpunt!

    Goed, deze jongeman laat dus zijn startertjes niet met apoyando beginnen (om redenen uiteengezet in een vorige blog-post). Hier zal ik uitleggen wat ik dan wél doe. Niet omdat ik mezelf als lichtend baken binnen de gitaar-didactiek beschouw, maar omdat een lezer daarom vroeg.

    (meer…)

  • Bij Karel Craeijvanger’s 200ste geboortedag.

    Vandaag, 31 oktober 2017, is het precies 200 jaar geleden dat Carolus Arnoldus Craeijvanger werd geboren, de componist van het enige Nederlandse 19de-eeuwse, in druk verschenen concertwerk voor de gitaar, getiteld ‘Introduction & Variations sur un thème de l’opéra Der Freischütz’ opus 3.

    (meer…)

  • BREAKING NEWS: Planet Waves NS Capo Lite

    Stel je voor: heb je als Planet Waves met de NS-capo één van de beste capo-ontwerpen aller tijden in handen, laat je toch de bal vallen. Je bent niet in staat om dat ontwerp om te zetten in een eindproduct dat op alle gitaren past en heel blijft.

    Broken capo
    (meer…)

  • Klemgereden: de ziel van de muziek

    Stel, ik bedenk een muziekstuk. Ik speel het op m’n gitaar. Ik schrijf het niet op, het zit in mijn hoofd. Ik werk er aan tot ik tevreden ben.

    Nu wil ik, om wat voor reden dan ook, dat stuk in muzieknoten gaan vastleggen.

    Op dat moment ga ik mij bewust worden van een aantal zaken waar ik anders niet over nadenk. Deze zaken, zo zullen we zien, leiden tot meer inzicht in het fenomeen ‘gedrukte muziek’. (meer…)

  • Starten met gitaar: apoyando of tirando?

    Verreweg het grootste deel van de gitaartonen die u en ik spelen zijn ‘getokkeld’, oftewel, van de variëteit die tirando wordt genoemd. De andere soort, apoyando (‘vallend’), fungeert in het verfijnde gitaarspel als icing on the cake, temidden van het getokkel. Apoyando-aanslagen komen statistisch gezien minder vaak voor dan tirando-aanslagen. Gitaarspelen is in wezen tokkelen.

    Dit vastgesteld hebbende wil ik een stapje nemen naar het gitaaronderricht. Wat leren de kinderen gedurende het aanvangsonderwijs? (meer…)

  • Perfectie? Drie nieuwe capo’s.

    UPDATE 26-10 2011

    U weet dat er capo-museums bestaan. Capo’s fascineren, en steeds komen er nieuwe. De ideale capo bestaat blijkbaar niet. Of ondertussen, anno 2011, wel? (meer…)

  • Vorm en inhoud

    Ik bezit een CD (Lotus Blossom van “Miss Bee Spoiled”, op het label Basta) waarop bijzonder geïnspireerd gemusiceerd wordt en die technisch ook nog eens bovenmatig goed klinkt. De zangstem (Beatrice van der Poel) staat centraal in het geluidsbeeld, komt los van de speakers, en hangt dan in je kamer in al haar glorie.

    (Mits je natuurlijk een beetje werk hebt gemaakt van je installatie en de opstelling van je speakers, anders weet je niet waar ik het over heb, zeker in deze tijden waarin het enige geluid dat men kent uit de blikkerige speakertjes van de computer komt en waarin de hoogste ambitie op geluidsgebied niet verder reikt dan het bezitten van een iPod dock. Waar zijn die dagen dat een puber jarenlang spaarde voor een heuse versterker, een snaaraangedreven draaitafel en twee drukkamerluidsprekers..). (meer…)

  • DE HANIKA IS TERUG!

    De immer actieve mieren van de samenleving hebben hun werk gedaan. Mijn gitaar doorliep een schimmig circuit en borrelde op een dag op in het rioolputje van gestolen waar: Marktplaats.nl (meer…)